W celach prewencyjnych i regeneracyjnych warto stosować suplement Biofiton Zdrowy Żołądek.

BIOFITON® Zdrowy Żołądek  

  • uzupełnia niedobór witamin, substancji mineralnych i innych biologicznie aktywnych komponentów w diecie.
  • wzmacnia ścianki żołądka i jelit oraz stanowi dla nich ochronę przed agresywnym działaniem kwasu solnego.
  • przejawia działanie przeciwzapalne i gojące, nasyca organizm antyoksydantami, które poprawiają odporność.
  • jest dobrym środkiem profilaktycznym przeciwko wrzodom, nieżytowi żołądka, zapaleniu dwunastnicy, zapaleniu jelita grubego, nieżytowi jelit oraz innym chorobom przewodu pokarmowego.
  • ułatwia przywrócenie równowagi kwasowo-zasadowej w żołądku i jelitach; wywiera dobroczynny wpływ na rozwój pożytecznej mikroflory w żołądku.
  • chroni śluzówkę przed wpływem zarówno zewnętrznych toksycznych i bakteryjnych substancji, jak i przed podrażniającym działaniem pepsyny oraz soku żołądkowego.

 

Do stosowania przy zaburzeniach funkcji żołądka, nieżycie żołądka, chorobie wrzodowej. Przejawia działanie przeciwbakteryjne, przeciwbólowe, ściągające, żółciopędne, homeostatyczne, zmiękczające, przeciwzapalne, regenerujące, przeciwskurczowe, wiatropędne, uspakajające.

Skład BIOFITON® Zdrowy Żołądek
korzeń prawoślazu, kłącze pięciornika, liść babki, korzeń lukrecji, ziele serdecznika pospolitego, ziele krwawnika, kwiat nagietka, kwiat rumianku, kłącze tataraku;

 

Żołądek – to organ układu trawiennego graniczący w swej górnej części z przełykiem, a w dolnej z dwunastnicą. Położony jest w górnej części jamy brzusznej. Jego kształt i objętość nie są stałe. Zmieniają się one w zależności od mięśniowego tonusu żołądka, jego napełnienia, fazy trawienia, położenia ciała, cech charakterystycznych, a także od kondycji sąsiadujących organów. Długość żołądka przy średnim stopniu jego wypełnienia wynosi 14–30 cm, szerokość 10–16 cm.

Żołądek zapewnia gromadzenie pokarmu i przez jakiś czas służy mu jako zbiornik. W żołądku zaczyna się trawienie tłuszczów; przetwarzając pokarm doprowadza go do konsystencji pasty – treści pokarmowej, która małymi porcjami, mniej więcej po 14 g każda, przechodzi do dwunastnicy.

Dwunastnica nazywana jest ważnym narządem hormonalnym. W ścianie jelita pod wpływem treści żołądkowej wytwarzana jest substancja – enterogastron, która tłumi wydzielanie soków żołądkowych i rozluźnia mięśnie ściany żołądka. Enterogastron “przeszkadza” innemu hormonowi trawiennemu – gastrynie – pobudzać działanie gruczołów żołądkowych.

NAJCZĘŚCIEJ WYSTĘPUJĄCE CHOROBY ŻOŁĄDKA 

Nieżyt żołądka
Nieżyt żołądka to zapalenie błony śluzowej ściany żołądka. Powoduje on zaburzenie procesu trawienia, co prowadzi do pogorszenia ogólnego stanu organizmu, obniżenia sprawności i szybkiej męczliwości. Nieżyt żołądka jest jedną z najczęściej występujących chorób układu pokarmowego, na którą cierpi około 50 % społeczeństwa w naszym kraju. Problem leczenia nieżytu żołądka jest aktualny dla wielu ludzi.

Przyczyny nieżytu żołądka
Prawdziwa przyczyna zapalenia błony śluzowej żołądka nie jest znana, jednak istnieją określone czynniki sprzyjające jego występowaniu:
• długotrwałe nieracjonalne i nieregularne odżywianie;
• długotrwałe spożywanie pokarmów podrażniających żołądek;
• długotrwałe spożywanie alkoholu, palenie papierosów;
• długotrwałe przyjmowanie lekarstw powodujących nieżyt
(sulfonamidy,rezerpina, chlorek potasu);
• długotrwałe napięcie nerwowe;
• czynniki hormonalne (cukrzyca, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy);
• chroniczny deficit witaminy В12, żelaza;
• nadmiar toksyn w przewlekłej niewydolności nerek;
• przewlekłe infekcje, choroby alergiczne.

Objawy nieżytu żołądka
Objawy nieżytu żołądka zależą od postaci choroby. Ostry nieżyt charakteryzuje się następującymi objawami:
• ból brzucha – ostry napadowy lub uporczywy, często powiązany z przyjmowaniem posiłku – nasila się na czczo lub po jakimś czasie od jego spożycia;
• nudności, ciągłe lub przerywane, często pojawiają się od razu po posiłku;
• zgaga – nieprzyjemne uczucie pieczenia w klatce piersiowej, pojawia się po jedzeniu;
• odbijanie się, któremu towarzyszy kwaśny zapach, po jedzeniu lub na czczo;
• częste wymioty;
• nadmierne ślinienie – reakcja organizmu na zaburzenia trawienia; czasami suchość w jamie ustnej (po kilku napadach wymiotów z powodu odwodnienia);
• zaburzenia w oddawaniu kału – zaparcia lub biegunki;
• ze strony całego organizmu – ogólna słabość, zawroty głowy, pocenie się, podwyższona temperature ciała, niskie ciśnienie krwi, przyspieszona akcja serca.

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy należy do przewlekłych. Jej istotą są okresowe nawroty choroby zwykle na tle nieżytu żołądka, spowodowanego bakterią Helicobacter pylori. 8–10 % społeczeństwa cierpi z powodu tej choroby. Wrzody dwunastnicy występują cztery razy częściej niż wrzody żołądka.
Co prowadzi do wrzodów żołądka i dwunastnicy?

Do rozwoju wrzodów żołądka prowadzi naruszenie równowagi między agresywnymi i obronnymi czynnikami oddziałującymi na śluzówkę żołądka lub dwunastnicy. Do czynników agresywnych zaliczany jest kwas solny, który jest wytwarzany w żołądku, kwasy żółciowe, wytwarzane w wątrobie i przechodzące do dwunastnicy, wyrzut treści z dwunastnicy do żołądka. Czynniki obronne to: śluz produkowany przez komórki śluzowe, właściwy obieg krwi, szybka regeneracja komórek śluzówki.

Do osiągnięcia przewagi przez czynniki agresywne przyczynia się: grupa krwi (0) I; obecność bakterii Helicobacter pylori w żołądku lub dwunastnicy, przyjmowanie analginu, aspiryny, indometacyny; stresy, trudne doświadczenia emocjonalne; nadmierne spożycie kawy, nadużywanie alkoholu, pikantne jedzenie.
Istotna dla rozwoju choroby jest dziedziczność, czyli zachorowania wśród bliskich krewnych. Dziedziczy się nie samą chorobę, lecz predyspozycje do niej – zwiększona liczba komórek, które syntezują kwas solny, obniżenie stabilności śluzówki pod wpływem działania tego kwasu, wrodzony niedobór naczyń krwionośnych, dostarczających krew do błony śluzowej żołądka i dwunastnicy.

Rola bakterii Helicobacter pylori polega na tym, iż w trakcie swojego życia wytwarza ona amoniak, który pośrednio prowadzi do wzrostu produkcji kwasu solnego. Oprócz tego Helicobacter produkuje substancje, uszkadzające komórki śluzówki żołądka i dwunastnicy, powodując stan zapalny. Po zwalczeniu infekcji objawy zapalenia znikają.
Jakie są objawy choroby wrzodowej?

Najczęstszym objawem choroby wrzodowej jest ból w okolicy żołądka: ostry, piekący i dokuczliwy. Może być on nieokreślony, tępy, odczuwany jako przepełnienie żołądka, ciężkość w brzuchu lub przypominać uczucie głodu.